Konuşmaya gelince bazıları mangalda kül bırakmıyorlar.

Karıncayı bile ezmemiş, sadece yazı yazdıkları için dışarıda ama içeride hayatı yaşayan bir sürü gazeteci var.

Onlar dışarıda cezaevi hayatı yaşarken bazıları ne yapıyor? Ellerini taşın altına koymaktan kaçıyorlar.

…

Sevmesini bilmeyene, sıkılınca çekip gidene, zoru görünce kaçana, daldan dala uçana adam denmez, teknik adam, yazı adamı hiç denmez.

Bizim kitabımızda da zoru görünce kaçmak, daldan dala uçmak yok.

Sadece ve sadece gazetecilik yapacağız.

Kalem oynatmak bizim sevdamız.

Bu sevdanın peşinden koşuyoruz, yazı yaza yaza.

…

Rüzgara tüküren kendi suratını siler. Silmek için mendil arasa nafile,  öylelerini biri hep mendil gibi kullanıp atar.

Ki…

Biz kuru fasulye yemedik ki, gazımız olsun!.

Bu günlerde geçecek, güzel günler göreceğiz.

Mangalda kül bırakmayanlar, mendil bulamadıkları zaman, biz yine var olacağız, kalem oynatmaya devam edeceğiz.

…

Bu kadar sözü neden yazdığım sorusu aklınıza takılabilir.

Gazetemen dostları, Mayıs ve Haziran aylarında haftada bazen iki hatta üçe çıkartarak sıklaştırdığım yazılara ara verdiğimi görünce, haklı olarak telaşa kapıldılar.

Başımıza bir şey geldiğini sandılar.

Evlat acısı hariç hiçbir şey bize koymaz, bu saatten sonra.

…

Dostlar iletişime açık olduğum kanallardan, ‘durma yaz, bizi üzme' mesajlarını ilettiler.

Hepsine tek tek teşekkür ediyorum.

İzinleri olmadığı ve kritik mekanizmalarda bulunmalarından dolayı isimlerini yazmayacağım.

Ama biri var ki, adı Ali Kibar, zaman zaman bu dostla değişik yerleşkelerde karşılaşır sohbetleriz.

Son karşılaşmamızda:

-  'Bakıyorum yazmıyorsun, bakmıyorum haftada iki yazıyorsun. Benim kısmetsizliğim herhalde' dedi.

'Ferrarisini satan bilgece' diye nitelendirdiğin yazılarım kaldığı yerden devam edecek, Sevgili Ali.

Ama…

Kısa bir tatilden sonra,  hem de yeni yepyeni, yenilenmiş bir gazetemen'de.  

…

Son söz:

gazetemen

gücü yüreğinde, yazıyorsak aşkımızdan