Referanduma giderken liderlerin konuşmalarını izliyoruz, okuyoruz. Görünen gerçek biz oy kullandığımız konuyu tartışmıyoruz. Referandumun artılarını eksilerini tartışmıyoruz. Biz liderlerin birbirine söz dalaşını izliyoruz.
Bir işportacı söylemi gibi…
Bu işportacı söylemde bir gerçekle yüz yüzeyiz.
O da CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’na yapılan saldırılar:
“ Dersimli olduğunu niye söylemiyorsun?”
“ Alevi sözcüğünü neden ağzına almıyorsun?”
“ Kürt olduğunu niye söylemiyorsun?”
“ Açıkla, annen Ermeni değil mi?”
“ CHP Genel Başkanının mezhebi bizi bağlamaz?”

Aslında Türkiye’de yıllardır her ortamda gizlice yapılan saldırılar, çektirilenler bir liderin kimliğinde gün ışığına çıktı.

Bu ülkede halklara ve inançlara kapalı kapılar ardından yapılan gerçek ansızın açıktan yapılmaya başlandı.

Tüm siyasi partilerde, sivil toplum örgütlerinde kısacası yaşamın her alanında Türkiye yurttaşı Kürtler, Ermeniler, Çerkezler, Abazalar, Gürcüler kısacası çeşitli halklar yaşamaktadır. Yine aynı biçimde çeşitli inançlarda yurttaşlar var. Kaldı ki bazı inançlar yok olmakla karşı karşıya kaldılar. Yezidiler gibi…

Halkların ve inançların varlığı ülkemizde değil dünyada da küreselleşme ile seslendirilmeye başlandı. Haziran ayında Kanada’da yapılan ‘Dünya Emek Kurultayı’nın açılışında Kanada sendikaları konfederasyon başkanı, “Kurultay açış konuşmasını ve duasını bizim yerli halkımızdan bir kadın ve erkek yapacaktır.” diye sahneye iki Kızılderili’yi çağırdı. Biri konuştu biri dua etti. Sonra da yerli halkın müziği ile dans gösterisi sunuldu.

Kısacası toprakları elinde alınan Kızılderili halk uluslararası toplantılarda konuşabilir, renk olarak sunulabilir, şarkısını söyleyip dansını edebilir. Bunun ne sakıncası var. Renk olarak bulunması bir katkıdır. Sadece renk(!) Anımsarsınız yazımda adaletin bu mu dünya diye sordum.

Ülkemizde yıllarca Kürtler, Ermeniler ve Aleviler renk olarak sunulmasa da bilindi az sayıda toplumsal yapılarda bulunduruldu. Bireysel ya da örgütsel başarılarında resmi kimlikleriyle kamuoyuna sunuldu. Bir Kürt ya da Alevi yurttaşın başarısı kimliği ile sunulmadı. Hatta bu kimliklerini açıklayan iş adamları o dünyadan silinmekten zor kurtuldu.

12 Eylül’de işkenceciler, gençlere öfkeyle, “ Ulan bu kadar ayıbı nasıl taşıyorsun? Kürt, Kızılbaş, Komünist” diye dövdüler. Sakat bırakıp, öldürdüler, astılar. Hatta o yıllarda “3K” nın esprili versiyonları hala anlatılır.

Tüm siyasi partilerde, sivil toplum örgütlerinde, bürokraside kısacası toplumsal yaşamın her alanında belli konumlarda Kürtleri, Alevileri, Ermenileri bulundurdular. Kürtler sesini çıkarınca, bakın benim örgütümde Kürt var diye böbürlendiler. Bu varlığı demokratlık nişanesi olarak sundular.

Ne zaman bu değerlerin tümünü taşıyan biri önemli bir konuma geldi bu kez onu kendi içinde getirenler de böbürlendi. “Bakın biz açılımı hepten yaptık Kürt ve Alevi birini genel başkan yaptık. Ey Kürtler, Eyy Aleviler daha ne istiyorsunuz? Oysa o kişi oraya çalışkanlığı, dürüstlüğü ve yeteneğiyle geldi. Karşısında olanlar da o özellikleri didiklemeye başladılar.

İşte bugün yeteneği, mücadelesi, aklı ile bir yere gelen CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’na yapılanlar bu topraklarda yıllarca Kürtlere, Ermenilere ve Alevilere yapılanların gün ışığına çıkmasıdır.