Yılın 365 günü birilerinin YAŞ günüdür. Nedense Türk insanı için her gün YAŞ günüdür. Çünkü yurdum insanı pek kuru gün görmemiştir.

Ne zaman bir YAŞ günü olsa önce bir heyecan, bir garip duygu sarar insanı; sonra kimisi kutlar bu YAŞ gününü, kimisi ise bir YAŞ daha aldığı için “bırakın canım bu YAŞta kutlama mı olur. Bakın bir YAŞ daha YAŞlandık” der iç geçirerek.

Ama her YAŞın kendine göre özelliği vardır. Kimi YAŞlar olgunluk içinde geçer; kimi YAŞlar bir hırçınlık, bir gerginlik, bir kendini kanıtlama, bir sorun yaratma ya da var olan yangına körükle gitme gibi oluşumlar ortaya çıkartır.

İşte YAŞadığımız günlerde YAŞını kutlayanlar için de aynı şey geçerlidir. Önemli olan YAŞlanmadan önce YAŞlanmanın önlemlerini almaktır. Kimi insan yılların olumlu beraberliğini YAŞlanınca bir hırs uğruna bozar ve mahkeme köşelerinde sürünür ya da süründürür. Kimisi “Vay bu YAŞımda sen beni internet köşelerinde aldatıyorsun” diyerek olmadık işlere kalkışır.

Tabii böyle olunca da YAŞanan şeyler iyice ıslanır. Hem de öyle bir ıslanır ki YAŞlanmak onun yanında kuru kalır.

İşte böyle günler YAŞıyoruz. YAŞın yanında kuru mu yanar bilmeyiz, ama gözYAŞ’larının aktığı bu günlerde, en azından YAŞlı değil de YAŞsız ya da sorunsuz, krizsiz, yineleyelim, hiç olmasa bunalımsız YAŞ günleri yaşayalım. Hem belki de yüzsuyu niyetine akan gözYAŞLarı belki kurur.

Yoksa bu YAŞ, nemli, rutubetli, hele bu sıcak havalarda çocuklarımız hatta torunlarımız bile YAŞlanmak istemeyecektir. Bari onlara YAŞ değil de KURU günler gösterelim.